პოეზია · ლირიკა
დედა
ჰოი, დედანო, მარად ნეტარნო!..დარდს ვერავის ვუმხელ,სევდა დამაქვს კენტად,სიზმრად ვნახე წუხელი,თმაჭაღარა დედა.რა ვიფიქრო, აბა?ყოველ ღამეს მითევს,გამისწორებს საბანს,დამიკოცნის თითებს.დაიმღერებს `ნანას~,შუქს მაჩუქებს მზისას,ვარდს დააფრქვევს შარას –გასავლელი მზისას.დაუძახებს მამა,ერთი წუთით ითმენს,ადგება და წავა,გავიღვიძებ ვიდრე.დარდს ვერავის ვუმხელ,სევდა დამაქვს კენტად,სიზმრად ვნახე წუხელ,გარდაცვლილი დედა.