პოეზია · ლირიკა
სტრადივარი
როცა აფროდიტემ თმებიდაისველა,ძაფი ამოიღო ციდანარიადნემ,ზევსის ასულებთან იდგაცისარტყელა,ქამანს ეხებოდა, წვიმდაგვირისტელა...ცრემლით დაილევა ყველასატკივარი,ჩემი ბათუმია დიდისტრადივარი...განა ნაფოტია ალმურადებული ?წვიმის მიზრაფია ზღვაზედადებული...სიმებს უკავებენ დებიიშხნელები,თვალებგანაბული, როგორცმთის შველები...ნელა ეფერება ანდრესსეგოვია,რუსი ვისოცკი ხომ მისიჩეხოვია...მხარზე შეისვამდა ნიკოლპაგანინი,მისთვის აკეთებდა საკრავსგვადანინი...ვის არ მოუნდება ხელშიასაღები,ზღვაზე დადებული ოქროსგასაღები...ასე გამოზარდა ვაზმალიანები,ხელის მტევნები რომ ქონდათხმიანები...როცა აფროდიტემ თმებიდაისველა,ძაფი ამოიღო ციდანარიადნემ,ზევსის ასულებთან იდგაცისარტყელა,ქამანს ეხებოდა, წვიმდაგვირისტელა...მუსიკა თუ არის, რა მაქვსსატკივარი ?ჩემი ბათუმია დიდისტრადივარი.