პოეზია · ლირიკა
* * * "ღამე უკუნია"
ღამე უკუნია, ბოლო პოეზიისოცნების ცაა ლამპარი მთვარის,ლექსი მიყოლია ღრუბლის ლიანდაგებსდა გალექსილა რელსებად პოეტი.ველთა საბიბინეს არ აქვს აზრი,ქარი დაქრის ღამის სახეზე,ბოლო ფოთოლი დარჩება ღამისდა სიო მას წაგლიჯავს დარდით.ლექსია მთვარე, ღამეა დიდიბოლო შრიალი პოეზიისა,იყო პოეტი ლექსებზე დიდიდა ლექსები კი პოეტზე დიდი.მთვარე ვარსკლავებს რომ ვერ გააფენს,ღრუბლებში ტირის და ცრემლს იშორებს,ლექსად ქმნილია პოეტი თვითონ,პოეტი თვითონ ერთი ლექსია.