პოეზია · ლირიკა
* * * "თვალა"
თმა შეკონა, გადმოიდო მხარზეშეაქანა ოქროსფერი თვალიდა ცრემლები დაეწვეთა მკერდზედა წარბები დაეკვნესა ნაზი.წამოდგა და გაიქნია ხელი,გადააგდო დანამული ვარდი,ახლა ჩემი ლექსი მასზე მღერის,გადაევსო თვალას გული დარდით.მერე უცებ გაიღიმა მკრთალად,მზე ამოდის, მოტრფიალე დილის,მიაქვს სიოს კვირტის შემონათვალიდა შანდალში შრება მისი ამბავი,გულმა უთხრა: მოიშორე ცრემლი,სულმა უთხრა: გაიღიმე კარგო,მიკრეს ხელი და ჩემს თვალას უთხრეს,წადი ლექსში, გაიღიმე ქალო!