პოეზია · ლირიკა
ყრმა კოლაელნი
ოდეს სიბნელე ჩაწვება ხევში,მიეძინებათ ფერშეცვლილ ჩრდილებს,ცოდვის დედანი სანთლებით ხელშიჩოქვით ეძებენ ჩაქოლილ შვილებს.ხოლო მამანი ველად დაძრწიან,მგლებს არისხებენ მძვინვარე თვალებს,ხედავენ: ყრმანი მარცვლეულს მკიანდა პურის თავთავს უწვდიან მამებს.გვირილებისგან გვირგვინებს წნავენ,თავზე ადგამენ მონანულ დედებს,სისხლში სტოვებენ უმანკო გვამებსდა მიჰყვებიან ღვთაებრივ გედებს.ცოდვის დედანი, მწუხრის ჟამნისას,დაარისხებენ მდუმარე ზარებს,მოელანდებათ ძენი ღამისადა მუხლს უყრიან ყრმა ქრისტეანებს.