პოეზია · ლირიკა
ჩემი ოცნების ქალაქი
მოდი, იმ ქალაქს გაუმარჯოს,სადაც წვიმაც კი გეფერება,ისეთი სიყვარულით გიყურებენ,იმქვეყნად წასვლა გეძნელება.ალბათ, პირი შეჰკრეს ერთმანეთთანიამ, ყოჩივარდამ, ენძელებმა,ქვეყნად ერთადერთი ქალაქია,სადაც არავინ გემტერება.თითქოს ცისარტყელა ქალაქის ხიდიადა ზედ სიყვარული მტევნებად ჰკიდია.რა გულსატკენია ზოგნი რომ მიდიან,რას იზამ, ასეა, ოდითგან ბინდია,ბინდია... ბინდია...ალბათ, ამაშიც რაღაცა ხიბლია.ცოტაც დააცადეთ ჩვენს ქალაქს _ ბიჭებო,და ჩვენს თბილ ნაკვალევზეახლები ივლიან.