პოეზია · ლირიკა
*** "მარტო ვიბრძოდი ხანჯლითა"
მარტო ვიბრძოდი ხანჯლითა,ხან არ ჭრიდა და ხან ჭრიდა,ხოლო დამფრთხალი ქალებიიხედებოდნენ ფანჯრიდან.მარტოს მათოვდა, მაწვიმდა,არაყსაც ვსვამდი თასითა...ეს გული ჯავრმა შეჭამა,გული დარდისგან გასივდა.ჭკუას მასწავლის მწერელტყვედა გზას მასწავლის უტვინო,აქ ზოგიერთებს უთუოდმე დედა უნდა ვუტირო...ეს რა ჭირს გადავეკიდეგონს რად არ მოხვალ, მაცილო,რასა კადრულობთ, ბრიყვებო,და თქვენვე უნდა გაცინოთ.ხოლო ამ გვერდის ავტორიმთაში ხარჯიხვებს თოფავსა,თქვენ თავდაყირა დადიხართ,ან როდის მოხვალთ ცნობასა?