პოეზია · ლირიკა
*** "მე ყველა ტკივილს ვერ შევეგუე"
მე ყველა ტკივილს ვერ შევეგუედა სხვა დღეების იმედით ვტოვებდა როგორც ხვადი იაგუარი,ძეძვით დაკაწრულს ვეყრდნობი ტორებს.მე ათას წლების სათვალავიდანშეგეჩვიე და გიყოფდი ლოგინს,მერე ვიწყებდი ისევ თავიდან,როცა საფლავის მადგამდნენ ლოდებს.მე ამომქონდა შენი სხეულიდავიწყებიდან... და მლაშე ცრემლებსმე გიმშვიდებდი და მერე ღამითსაკუთარ დუმილს ვათბობდი ცეცხლზე.ეს იყო ადრე, ჩემი პროფილიარა ჰგუობდა აღვირს და ნალებს,ახლა კი ვწევარ მზით დაბორკილიდა მინდობილი სექტემბრის ქარებს.