პოეზია · ლირიკა
სურათი
მკვდარია თითქოს... საღათას ძილითძინავს თბილისს და არ ჩანს არავინ,აიზლაზნება სიბნელე დილით,და დღე თენდება შიშშემპარავი.ვაითუ, ეს დღეც ისე დაღამდეს,მშიერი დარჩე სხვათაგან მალვით,არ მაქვს სურვილი ისე გავმარჯვდე,თავი ვირჩინო ძარცვით და პარვით...ქუჩაში გახვალ და სახეებიშეგებრალება გატანჯულ ხალხის,დღეის შიმშილზე ვერ გაჩერდები,უსაზღვრო ვადით დადგა დრო მარხვის.გაზაფხულდება... და მგონი ხალხიდაუბრუნდება მიწას პაპეულს,მაგრამ... სოფელში არ დარჩა ხარიდა ვის გაუსკვნი ყელქვეშ აპეურს?მკვდარია თითქოს... საღათას ძილითძინავს თბილისს და არ ჩანს არავინ.აიზლაზნება სიბნელე დილითდა დღე თენდება შიშშემპარავი.