პოეზია · ლირიკა
ხე, ნათურა (მთარგმნელი: გიორგი ეკიზაშვილი)
ხე ბერდება ხეში, ზაფხულის ჟამია.ჩიტი საკუთარ სიმღერას გადაასწრებს და ქრება.კაბის სიწითლე ანათებს შორეთს და მაღალ ზეცასგადაავლებს უძველესი ტკივილის ფერებს.
ოი, უმწეო მხარე,მთრთოლვარე ხელში ნათურის ალი,სამყაროს წვენის მარადიული თვლემა,გატეხილი სულის ნელი ამოსუნთქვა.
შენ გიზიდავს წამი, როს ფერმიხდილი შუქიინავლება და დღის სინათლეში ოცნებებს ეძლევა.კარგად უწყი, რა ნაღველს ფარავს განკურნებული გული,ნაპირზე გასული ღონემიხდილი პატარა ნავი.