პოეზია · ლირიკა
ჭეშმარიტი სახელი (მთარგმნელი: გიორგი ეკიზაშვილი)
მე ვუწოდებ უდაბნოს ციხე-სიმაგრეს, რომელიც შენ ხარ.ღამეს შენს ხმას, არყოფნას შენს სახესდა როს დაეცემი ხრიოკ მიწაზე,მე ვუწოდებ არაფერს ელვას, რომელმაც დაგნაცრა.
სიკვდილი - ქვეყანა, რომელიც გიყვარდა. ნაბიჯ-ნაბიჯმივუყვები შენს ბნელ ბილიკებს.მე ვამსხვრევ შენს სურვილს, შენს ტანს, შენს მეხსიერებს.მე ვარ მტერი შენი. ულმობელი, უსასტიკესი.
მე შენ მიწოდებ ომს და ამიტომაცთავს დაგატეხ რისხვას - ომის მიერ ბოძებულ უფლებას.ჩემს ხელებში - შენი სახე, კუშტი, შეცვლილი;ჩემს გულში - ქარიშხლებით განაწამები ვრცელი ქვეყანა.