პოეზია · ლირიკა
ჩემს სულს აწვიმს... (მთარგმნელი: გივი გეგეჭკორი)
რა უსიტყვო ნაღველს მალავსსული, ჩემი მეუფე,სულსაც აწვიმს, როგორც ქალაქს,ანდა მის გარეუბნებს.აწვიმს მიწას და სახურევსდა შრიალით ავივსე,სევდა სულში ჩასახულიუკრავს წვიმის კლავიშზე.ცხოვრობს სულით ეს ობლობაჩუმი წვიმის მეზობლადსულში ჩაჯდა ვით ობობა,სევდის უმიზეზობა.და მით უფრო არის მძაფრიუმიზეზო ნაღველიარსაიდან რომ არაფრითარის ნაკარნახევი.