პოეზია · ლირიკა
*** "მკვდარი ჩიტივით ვენარცხები ზოგჯერ მიწაზე"
მკვდარი ჩიტივით ვენარცხებიზოგჯერ მიწაზე,ძლივს ავდგები და...გადამსხვრეულ ძვლებითვხანხალებ...ალბათ ვარსკვლავებსბავშვობაში ხშირად ითვლიდი,შუბლის კუთხეში ვარსკვლავედიუქარგავთY ხალებს.დიაცი ხარო,იპოვნიო ოდესმე კუროს,ირონიულად მომიჭიმავტუჩის ნაოჭებს,საშველი _ ლექსიგონებაში ამ დროს ხმაურობს,როგორც მშიერმათაგვმა იცის საკუჭნაოში.მეც გულს ვაყოლებ,აღარ ვიმჩნევ _ მაყოლებ ზიანს,რატომღაც გსურს, რომ დაუმატოსულის იარებს...ვარ სიმახინჯე _აბრეშუმის მსუქანი ჭიადა წუთი-წუთზეთეთრ პეპელას ვიმშობიარებ.