პოეზია · ლირიკა
მარტოობა პროვინციულ სასტუმროში
ორადგილიან საწოლში ვწევარ,მხუთავს უსაზღვრო სიცარიელე.ვგავარ ყანაში განაბულ მწევარს,და ვიცი ფიქრში უცებ იელვებ.
მთუთქავს საწოლის დიდი უდაბნო,ამ უდაბნოში მკლავს უშენობა.ისე უაზრო ვარ, როგორც ოდითმიტოვებული ძველი შენობა.
და მენატრები, გულწრფელად ვამბობ,(ეგებ ამის თქმა არც მეკადრება),ვით პროვინციულ სასტუმროს საპუნსსტუმრის ხელები მოენატრება.