პოეზია · ლირიკა
საქართველოს დილა
1
თითქოს ცისქარმა სოფლის ქალივითცხელი თონიდან ამოაგდო ქართული პური,მზე ისე უცებ ამოსრიალდა.
და მერე იმავ დიასახლსმალასლასა მთვარეშოთი პურივით ჩააკრა დაისს,რომელიც ალბათხვალამდე ახალ მზედ გამოცხვება.
2
მზე ჰორიზონტზე გაწვა დაღლილი,დაღლილი გაწვა დაისის კართან.სოფლელი კაცის მდიდარ დახლივითმზე ყველა სხივში მალავდა მართალს
და დასალიერს ჩაცურდა ყვითლად,დღეც ჩაიყოლა ერთის დაწოლით...სიწითლე შერჩა ჰორიზონტს დიდხანს,ვით მწვანე მინდორს ვეფხვის ნაწოლი.