პოეზია · ლირიკა
ევქსინის პონტი
მშვენიერია ევქსინის პონტი,ვინ მოიგონა ეს ძვირფასი ხმა?მედეას ამბით შენ მომაგონდიდა ჟრუანტელმა გული დასიცხა.
როგორც საკირე დრაკონის ყბებითირწევა ოქროს ვერძების ტყავი,შენზე ოცნების გრიგალს ავყევიდა სიხარული მკლავს აურწყავი.
რაც უნდა გითხრა - იქნება სიტყვა,გამოუთქმელი მძირავს მეწყერი,ძველი მითოსის ტალღები მირტყამსდა ახალ არგოსს, ორფეოს, ვმღერი.
მაგარი, როგორც სარგის ჯაყელიდა ნაზი, როგორც ევქსინის პონტი,ტრიალებს ჩემში რაღაც სათქმელიდა გაღადრული მიშრება ყრონტი.
პალმების ტყეში მტრედივით გაგრამიფრინავს თეთრად იალბუზისკენ,მთვარეც ღრუბლების ტალღებში გაქრა,თითქო დევებმა ხელი უბიძგეს.
ისმის ზვირთების ზათქი, განგაში,როგორც სიმღერა არგონავტელთა,აგვისტოს ღამის ცის კამარაშიზღვა და ხმელეთი ისევ გამთელდა.
1926 წ.გაგრა.