პოეზია · ლირიკა
უ-შენობა
შეხე, მორყევია იატაკიხვალეს, ღრუბლებზე რომ მიშენებდი.ახლა იმ სიზმარეთს მიღატაკებ,უხვად რომ მიმკობდი, მიმშვენებდი.
როცა მოვახიე ყვითელგულასშენზე ორჭოფობით__სამოსელი,"არა-კიმ" ზღაპრულად გიერთგულადა მეც სარეველა გამოვცელე.
ფრთები თეთრ ფარდაგად დაგიფინე,შენ კი დამიღამე ნაფეხურით.სიტყვა ჩიტებივით დაიფრინე,გულზე დოლაბივით დამეხურე.
დღეს კი წვიმა არის ჩემი ჭერი,ხსოვნა მცვივა დამჭკნარ ფოთოლივითდა მეც უშენობას შევიფერებ,ღრუბლის ხუხულაში მოყოლილი...