პოეზია · ლირიკა
გამოტოვებული გაზაფხული
ბოლოს რომ გნახე,თოვლი გადაბელე გულის აივნიდანდა თვალსიქით რომ დაგიგულე,გამოგეპარე,კარები გამოგიჯახუნედა გავიყოლე გაზაფხულები,სავარაუდოდ_ბევრი.ალბათ მალე შემობრუნდიმოშლილ ბუდეში,სადაც სევდის ჭვარტლიან ჩვრებშიმძინარე დავტოვე მომაკვდავი გრძნობადა ჩვენი არდაბადებული პირმშო.ეტყობა გული სწორედ ისე მეწურება ახლა,როგორც შენ მაშინ,ზამთრის გასაცილებლად რომ წახვედი,დაბრუნებული გაზაფხულს ელოდი დაჭერგადახდილ, იატაკმორყეულოთხკედელში,უფრო ზუსტად_სამკედელნახევარში_შემოგეფეთა სიმარტოვის სულშემხუთავი ლავადა არდაბრუნების გამყინავი სიგრილე,შემოდგომისფერი კაბით.და ზამთრიდან ზამთარში გადაალაჯესაფეთქლებთან ოდნავშეპარული სითეთრით,ისეთმა, როგორიც დამამახსოვრდი,ახლაგაზრდა ბებერმა.თან წურბელასავით შემოგეწება მკერდზეჩვენგან გამოწოვილი სისხლით შეთხუპნულიდა ჩვენი ვერდათვლილი გაზაფხულებითსავარაუდოდ გამაძღარიერთადყოფნის ჰიპოთეზა...