პოეზია · ლირიკა
დიალოგი
... იდგა და ელოდა. იდგა და ელოდა და ამ ლოდინით გალეშილი საათები ბორძიკ-ბორძიკით მიაბიჯებდნენ ბებერი დედამიწის ნაწამებ სფეროზე..._ რას ელოდები?_ ზეცის გახსნას!_ გპირდება რამეს იგი?_ არა!_ აბა რას ნიშნავს მოლოდინი შენი?_ რწმენას რომ გაიხსნება!_ რომ არ გაიხსნას?_ გაიხსნება, მე ველოდები!_ რომ წალეკოს ქვეყნიერება?_ არა, ვერ გამიმეტებს!!_ ვინა ხარ შენ?_ არარაობა და ყველაფერი!_ მაინც!_ ეშმა და ანგელოზი; ბოროტება და სიყვარული; სიკეთე და ღალატი; ერთგულება და გულგრილობა..._ და რას ელოდები?_ ზეცის გახსნას!_ გპირდება რამეს იგი?_ არა!_ აბა რას ნიშნავს მოლოდინი შენი?_ რწმენას რომ გაიხსნება!_ რომ არ გაიხსნას?_ გაიხსნება, მე ველოდები!_ რომ წალეკოს ქვეყნიერება?_ არა, ვერ გამიმეტებს!!_ აუუჰ, ვინა ხარ, კაცო, შენ?_ ადამიანი!!!