პოეზია · ლირიკა
არაგვს
თუმცა კლდეებიბეჭებს გიკაწრავს,მაინც სიმღერითკვდები, არაგვო,დღეს დაცემულითუ ხარ კლდეებში,ხვალ ღმერთებს უნდაელაპარაკო.ვიცი, დარჩებაშენი კურთხევა,ჩუქურთმა სულშიდამათოველი,მოჭრილი მკლავითუ არ ხორცდება,ამაყად ხომ დგასსვეტიცხოველი.ვიცი, მეც მელისარაგვის ბედიდა თაობებილექსს გახედნიან,რა არის ერთიპოეტის სისხლი,საუკუნენიროცა კვდებიან.
(ჩემი საჩუქრით დავამთავრებ...თუ უხერხული არ იქნება...)
ქეთისმინაწერი წიგნზე
წლები, წლებივით ანცი ხარ,ხან ფიქრო, ხანაც ფანტელო,ბეთანიაში ანთიხარ,ჩემო პატარა სანთელი.