პოეზია · ლირიკა
არც მიწისა ვარ, არც ცისა
რუსუდან კაიშაურს
სულისშემხუთავია ეს გაუთავებელი თავბრუდამხვევი სირბილი -სამზარეულოდან ზეცისაკენ,ზეციდან სამზარეულოსაკენ,სამზარეულოდან ზეცისაკენ:სიჩქარეში ტაფა რომ შერჩება ხოლმე მარცხენა ხელში დაშიშხინებს ერბო-კვერცხი,და სანამ შემწვარა,ასჯერ მოასწრებს ცაში აჭრას,მარჯვენათი მობზრიალე კალმისტრითლაჟვარდის შეთქვეფას,მერე კი კვლავ უკან ჩამობრუნებას _გაზქურის ლობიო-ტროპებთან და მწვანილ-მორფოლოგიასთან -სულისშემხუთავია -და ის კი დარბის, დარბის,არ ეთმობა არც ერთი და რათა გაგვაგონოს,ჩამოგვყვირის შუაგზიდან:\"ერბოკვერცხზე გეპატიჟებით!\"