პოეზია · ლირიკა
ლანდი
შფოთავს ღამე,შფოთავს შავი,ქშინავს ველი, გმინავს მთაცა;ვამე, ვამე,შენი თავივინ მომტაცა, ვინ მომტაცა...ვზივარ ცეცხლთან,ვდნები ნელა,ცეცხლი ფიქრად იფერფლება,გაჰქრა შენთანერთად ყველა,მხოლოდ ლანდი მევალება...სუსხი ისხმის,ვუსმენ მუნჯი,ფიქრი შენ ლანდს ეტანება;ეს რა ისმის?ჩიტი ლურჯიჩემს ფანჯარას თავს აკვდება...შენ ხარ ეგებ?მაგრამ არა:მხოლოდ ელვით შეკრთა გული,ცრემლით გეძებდა ფანჯარამიცქერს ისევ მოღუშული...შფოთავს ღამე,შფოთავს შავი,ქშინავს ველი, გმინავს მთაცა;ვამე, ვამე,შენი თავივინ მომტაცა, ვინ მომტაცა...