პოეზია · ლირიკა
სოფელი
ორღობეებში ყეფენ ძაღლები,ტატნობი მიაქვს ღრიჭინით გუთანს;…და დედამიწა, გულაღმა მწოლი,დაცლილი არის ძარღვად და კუნთად;…თუ ვაწყენინებ ქალაქს – ბოდიში!მარნები ბორგვენ, ქვევრები დუღან.და ჩემი კერა ჩემს მოლოდინში,ყალიონივით აბოლებს ბუხარს.