პოეზია · ლირიკა
ეს სიმძაფრეა შენი შეგრძნების
ნაკვთებზე გრძნობა ისე აწყვია,ისე ატყვია თვალებს დახვეწა,რომ ამ სიტურფეს ვნების ზღვა ჰქვიადა ბერად მინდა შენში აღკვეცა.მინდა გაგანდო, როგორ ვილოცებდა გითხრა ის, რომ სულში ქარიადა თუ ავტირდე, ნუ გაიოცებ,ეს ჩემი გრძნობის ნიაღვარია,ეს სიმძაფრეა შენი შეგრძნებისდა სურვილია დაუცხრომელი,რომ მაგ წამწამთა გაშლილ ძეწნებისსველ ჩრდილთა ვიყო მარად მდომელი.და თუ შეგეხე, თუ მოგანათეამ ჩაუქრობელ ცეცხლის ხურვება,გთხოვ, ნუ უარმყოფ ღამეგანათევს,რომ შევძლო შენი მზის დაურვებადა აგიხილო ის უსასრულოდა უსაშველოდ თბილი თვალები,ახლა რომ ნაბავ, ღმერთის ასულო,და არხევ ქალურ აკანკალებით.