პოეზია · ლირიკა
პანორამა
სახლების ჭრილში შავი ზღვა მოჩანს,სახლების ნისლში სუნთქავს შავი ზღვა _სახლების ფონზე _ ფოთლად და.. მორჩა!..სახლების ქვებთან ერთი შავი ქვაც...ჰა, მოვშორდები წყეულ აივანს,მაინც ძველი გზით ივლის ცხოვრებადა იწრიალებს დასაბამიდანჩემი ერთგული განმარტოება...იქით, ყრუ კედლის მიღმა ხმაურობსდღე დაბადების... და აღშფოთებისსევდა ანათებს, როგორც ამური _ლარნაკზე ღამით და სათნოებით...