პოეზია · ლირიკა
იმ გულცივ დროში გულთბილობის თესლი
ანტონ კელენჯერიძეს
იმ გულცივ დროში გულთბილობის თესლირომ თესე,მე _ იმ თესლიდან ამოზრდილი ერთითავთავი,მზითა და ქარით მშობლიურით მწიფე,მართალი,ვდგავარ და ვიდებ ტკივილებზე საკუთარლექსებს.ამ ლექსებშია ჩემი ცრემლი დაჟრუანტელი,ჩემს კუთხესავით ხან სნეული, ხანაცფუხარა,ჩემივე მთების ქარიშხლებში მდგარიმუხა ვარ, _დარდებითა და იმედებით ზრდილიქართველი.მე თქვენ გლოცავდით, გიგონებდითსიკეთის რაინდს,ჩემით ვიდოდი, მაგრამ თითქოსმომდევდით მაინც,როგორც წვიმით და მზით ავსილი თბილიღრუბელი.რაც მადლი ვპოვე როდი ვტოვე, სულივუბერე,რომ ყველა რწმენის ჩვენიანი მყავდესკეთილად,საქართველოსთვის რომ მემღერა და თან მეტირა.
1996