პოეზია · ლირიკა
მიწის სხეული
კვლავ მიწის სხეულსნორჩსა და ხნიერს,მაძღარს, ხან მშიერს,ჩითის კაბაში,მე ვეტრფი ისევ,ვით სოფლელ გოგოს,წლები ვერ მცვლიან,მასთან უბრალოსიტყვის თამაშიარ შემიძლია.ის მებრალება,ის მიყვარს ძლიერ,ღმერთო, მაღალო,ნუ გამილახავამ მიწის სხეულს,ნორჩსა და ხნიერს!
1993