პოეზია · ლირიკა
რა ეშველება
თავისუფალი, როგორც სინდისი,ღარიბი, როგორც პატიოსნება,დგას მოწყენილი ჩემი თბილისი,გაჩუმებულან მისი მგოსნები.
რა ჰქნას? _ სიმშვიდეს შლიდა არევა,დაჭრილ ქვეყანას ეწვის ჭრილობადა ჭრილობაზე უფრო მწარეა,შვილს რომ არ უნდა ზოგჯერ შვილობა.
სასოწარკვეთის პირზე მისულიქალაქი, როგორც დედა, იტირებს:_ რა ეშველება ამდენ სიძულვილს,რა ეშველება ამდენ სიკვდილებს?!პასუხი ისევ თბილისს შეჰფერის,რადგან ისაა თავიც, მთავარიც;ბებერი, როგორც ისნის კედელი,ლამაზი, როგორც მეფე თამარი
1992