პოეზია · ლირიკა
პაოლო იაშვილს
ჯადოქარობით ეზიარე ირანელ დავრიშს,სავნებო ცეცხლით შეიზარდე მზის თაყვანებაკაფეს ხმაურში გამოსჭერი ლაღი ზმანებანათალი ლექსი უთავაზე პარიზს და თავრიზს.
გიყვარს ტოღობა თავადობა ამაყი მთვარისთან გეხამება ჯამბაზური შენ გაქანება.ხან უცნაური, ქედმაღალი, ურჩი, თავნება,გშვენის ყივილი და ნავარდი დაჭრილ კენტავრის.
პოეზიაში შემოიჭერ როგორც ბანდიტი,ერთი შეძახით შეარყიე მრავალი ტახტიუდარდო ხელით მოაბნიე თვალ-მარგალიტი.
შორს გადისროლე მოელვარე მაგარი ლახტი.მხოლოდ სიმთვრალე შაირისა გულით დაინდემოწითურ რაშსა მიაქანებ თეთრი რაინდი.
1919