პოეზია · ლირიკა
ხანჯარი
გოდერძი ჩოხელი 1954–2007
კედელზე ჩაჟანგებულიპაპის ნაქონი ხანჯარი,ჩემთვის ხან სიხარულიახან იმედი და ხან ჯავრი.ერთურთს რა აღარ გვაშორებს,ის ძველ დროშია, მე კი სად?სხვაგან წევს მისი პატრონიდავიარები მე კი სად?იყო ბევრი მტრის დამხვდომითათარისა და ლეკისაც,მას გულზე ია ამოსდისრა ხმა ამომდის მე მქისად.კედელზე ძველი ხანჯარიგამარჯვებული ბევრ მტრისა...რა დიდი ხანი გვაშორებსდღეს მეჩვენება მე ხისად.
1995 წ.