პოეზია · ლირიკა
* * * "სიმსუბუქე მოყვებოდა, მეგონა, შენს ჯვარს"
სიმსუბუქე მოყვებოდა, მეგონა, შენს ჯვარს,მან კი დამამძიმა და წელში მომხარა...რატომ გინდა გამომკვებოცრუ დაპირებებით,სიყალბე ხომ ისედაც შიშველია, შენი სულივით,რომელიც სათუთი მეგონადა შეხების მეშინოდა,რომ არ დამემსხვრია.გიბრუნებ შენს ჯვარს,ჩემს მხრებს არ შეუძლია მისი ტარება,შენ ჩემი სული დაუნანებლადდაახურდავე, დაშალე და ისე მოისროლე,არ დაგნანებია.მივდივარ შენგან...უკან მოუხედავად...აღარ დამიძახო.