პოეზია · ლირიკა
ნაადრევი ია
გავახაროო, ვინძლო...და გაზაფხულის მოახლოებამჭკნარმა ყვავილმაც იგრძნო.მაშინ გაბნიდა მისმა სურნელმაეს სევდიანი ბინა.ვინ გამოგზავნა ის მახარობლად,სულის საოხად, ვინა?ვინ მოინატრა, იის სურნელითგამღვიძებოდა მოღლილს?ის კვდებოდა და მაინც მახარა,რომ გაზაფხული მოდის...