პოეზია · ლირიკა
*** "გაჩნდი და..."
გაჩნდი და... ხელში მიპყრია ახლაიმ დროისა და სივრცის ნიღაბი,როცა მეგონა ვიყავი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და არ ვიყავი.მიხმობ და... აღარ ელვარებს ახლაის ცა, გახსნილი მეცხრე ზეცამდი,როცა მეგონა, ვხედავდი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და ვერ ვხედავდი.შენ ხარ და... სადღაც გამიქრა ახლაბომონი, სადაც ჟამზე ვმეფობდი,როცა მეგონა, ვწვდებოდი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და ვერ ვწვდებოდი.მეძახი... აღარ ანთია ახლაის ცეცხლი, როგორც დვრიტა სიცოცხლის,როცა მეგონა, ვიცოდი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და არ ვიცოდი.ჩემი ხარ... აღარ მომესმის ახლაის ხმა – იმგვარი, ის ხმა – ისეთი,როცა მეგონა, ვისმენდი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და ვერ ვისმენდი.გაჩნდი და... ხელში მიპყრია ახლაიმ დროისა და სივრცის ნიღაბი,როცა მეგონა, ვიყავი, მაგრამ,თურმე, მეგონა და არ ვიყავი.