პოეზია · ლირიკა
მზის კაფიები
მზე ეტრფის შუქით მდიდარ საკინძეს,სინათლე ებრძვის იღბალს უკუღმართს,მკლავმოუღლელი ვით არსაკიძემზით ვძერწავ შენი სულის ჩუქურთმას.მკვნესარი ჩაკვდა გულში ტკივილი,სუნი მთიების დაჰყვა თუ ჩემს მზეს,ეს არის შენი ნუშის ღიმილი,სულის იების დამღა ტუჩებზე...ხარივით სვამენ დინჯად და მძიმედდილის სიცოცხლის მზის ქაფს იებიდა ძერწავს ვეფხვის ჟინისფერ იმედსშენი თვალები– მზის კაფიები.