პოეზია · ლირიკა
ეკლესია
მიტოვებული და მოწყენილიდგას ეკლესია სოფლის ბოლოში.ეკლესია დგას, როგორც დევნილიკაცი იდგება სხვის სამშობლოში.ის ნაღვლიანად გაჰყურებს შარას,შარას, რომელიც სოფლისკენ მიდის.საყვედური თუ ვერ დაუფარავს,დანაშაული არ არის დიდი.ის ხომ ლამაზი არის ძალიანდა საყვედურსაც იმიტომ ავლენს,სილამაზისთვის რომ არ სცალიათგზაზე პირქუშად მიმავალ მგზავრებს.