პოეზია · ლირიკა
შენი ბარათი
ფიქრად ქცეული დავიარები,ბნელში ავლიე შენი აღმართი,გულს ეწერება შენი პწკარები,ხელში – პატარა თეთრი ბარათი.თითქოს ბარათი მუნჯი, უტყვია,ჩუმია ისე, ვით სიმარტოვე,აქ ჩაგიწყვია იმდენი ტყვია,რამდენი სიტყვაც ბარათში ვპოვე.მთაწმინდას მხრებზე ნაბადი ესხა,მთვარის დალალი მკერდზე ეყარადა ვარსკვლავები – მძივების ასხმა,გადმოსცქეროდნენ მაღლით ქვეყანას.მოვდივარ ისევ, ძველ აღტაცებასუკან მიბრუნებს შენი აღმართი,შენ წახველ, მაგრამ ჩემთან დარჩებაშენი პატარა, თეთრი ბარათი.