პოეზია · ლირიკა
ზედაზენზე
...დუმილის სადგური, ტაძარი.მრუმეა ფრესკების თვალები.ნივთები სუნთქავენ კანკალითწარსულის ჩუმ იდუმალებას.კედელს შერჩენია ჯვარცმული,ძე კაცის – გოლგოთას თუ მიდის.ო, აქ დუმილია – წარსულის,ო, აქ სიწმინდეა დუმილის...აქ საკმეველია დაღვრილი,გასულა სულ ბოლო მლოცველი.ტრაპეზზე დაფურცვლით დაღლილი,ძველი სახარება ოცნებობს...შედიხარ, დუმილი ირწევა,და სანამ არ უნდა იცდიდე,აქ ხელშესახებად იგრძნობასუნთქვა უუძველეს სიწმინდის!