პოეზია · ლირიკა
ალავერდი
ამ სიმწვანეში იღვრება თეთრად,თუ აგვისტოში მოსულა თოვლი,ტაძარი მაღლა იწევს და ფეთქავს,თითქოს უბეში ფართხალებს გნოლი.მზერა მიჰყვება სხივების კიბეს,ჯადოშებმული ვდგავარ და ვუმზერ _ჩამოღეღია კახეთს საკინძედა ალავერდი მოუჩანს გულზე.მას ახსოვს ჟამთა სრბოლა _ საზარი,ის აღზევება და ის დაცემაც,და იმსახურებს თეთრი ტაძარი:შიშს, მოკრძალებას და აღტაცებას!