პოეზია · ლირიკა
*** "თოვს..."
თოვს და მდინარის გაყინულ ენასშავი კბილებით იჭერენ ქვები...შენ _ თბილ ბალიშზე ჩაგთვლემდა, ალბათ,მე _ იმედებთან ალერსით ვთბები.თეთრი ძაფებით მოგართმევს ჩემს სულსზამთარი _ ჩემი თეთრი თოლია,ვფიცავ იმერულ ტყემლის ჭაღარას,მაგ კბილთა ფერი გამოჰყოლიაფიფქებს და ახლა თვალში მადნება.თოვს და მდინარის გაყინულ ენასცემს თეთრი ქარი ტოტების ხელით.ო, ლამისაა თოვლიც დაადნოს,გული შენ გამო ისეა ცხელი.