პოეზია · ლირიკა
დედა (მთარგმნელი: ნაირა გელაშვილი)
ყველაზე თეთრი ვარსკვლავი მღერისმკვდართა სიმღერას ივლისის ღამით,სიკვდილის ზარის ხმა ჩამოისმისვარსკვლავიდან ივლისის ღამით,რომ ეფერება სახურავს სახლის,ნესტიან-გრილიხელია ღრუბლის თითებით ჩრდილის:......ეძებს დედაჩემს.
და ჩემი სიცოცხლის ვიგრძენი სიშიშვლე,რაც დედის ქვეყანას ტოტივით ჩამოტყდა,არც როდის ყოფილა ესოდენ ღატაკი,მხოლოდ დროის ხელში და დროის ამარა,თითქოს ვირხეოდე თეთრი დღის გადაღმა,გაბმული რუხ ქსელში მარტოობებისა, -ორ დიდ ღამეს შორის, ბოლო რომ არა აქვს ......ო, ღმერთო! ამოგძახის შორიდანჩემი ეს ბავშვური, ველური ვაება!დედა შინ წავიდა: მომიკვდა.