პოეზია · ლირიკა
*** "ქალაქის შუა"
ქალაქის შუა,ჩემი ოცნების საძირკველზედგანან სახლები.ერთ-ერთ სარკმელშიბჟუტავს რაღაც...სვეტი სინათლისსტრიქონებად და ოცნებებადიღვენთება თეთრ მკლავებიდან.შენი სურვილით ჟინმორეულიშეეცქევა ყავას ოსტატი,მარგარიტები სვამენ ჩაის,თანაც უშაქროს,მეტი სიმძაფრის დასიახლოვისთვისალბათ აზიასთან,აზიელია მარგარიტა.სიმბოლიზმი, სიმბოლიზმიდა სიმბოლიზმი...ისევ ასდის დამწვარ ლექსებისკვამლის სუნიჩემს ერთ-ერთ პიჯაკს,შენ და მთვარე სარკმლიდანმიმზერთ.გეუბნებიან სიტყვებს გარითმულს...ანდერსენი,მაგრიტი,დანტეაღარ გახსოვს დალამის ქვაფენილს დაენარცხო,დაასხა შენიუჯრედები ნიჭიერ ტვინის,გაბრუებულხარ ისე მარგარიტა,არა ბოდლერის,არა რემბოს,არა რილკეს,არამედ შენი დამსგავსი იმის რაც შენშიმუდამ ბორგავდა,სიტყვებს შორის გამხელილისიმბოლიზმის მსგავსი თვალებით.წამიკითხე და გადამწერე.სიმბოლიზმი სიმბოლიზმი დასიმბოლიზმი.შენ შენს სიკვდილზედადე ფსონი _შენი ლექსები.სამასი წლის შემდეგკურტიზანთან მომისწრებს წვიმა...ეს დეჟავუა?თუ მონმარტრი გამახსენდაშენ დანახვაზე,ასოცდაშვიდი წლისა მოგწერ:სიმბოლიზმი, სიმბოლიზმი დასიმბოლიზმი...ყავას უსხედან ორნიდა ფინჯნებს შორისსიმბოლიზმია.