პოეზია · ლირიკა
ეკატერინა ჭავჭავაძისას
წინანდლის ვარდო,სულითა ტრედო,გულითა წმინდავ, ვით მთისა წყარო!ვითა ცისკარი,ხარ მოცინარი,რომე მხილველის გული ახარო.იმხიარულე,ვიდრე სიცოცხლეშენი მშვენივრებს, ვით ყვავილთ ჯაჭვი;ვიდრემდის შენ ზედაგნათის, ვით მზე,სიჭაბუკისა ნათელ ვარსკვლავი!ჭმუნვის ღრუბელი,გულ-დამაბნელი,ვიდრე მხიარულს არ შეგხებია;ვიდრე ამ სოფლისდაუდგრომელისვარდნი ეკლადა არ გარდაგცვლია!
1829 წ.