პოეზია · ლირიკა
* * * ღმერთმა ნუ ქნას
ღმერთმა ნუ ქნას,ახლა მოვკვდე,ვალებით ვარ სავსე,ქარის ფრთიდან საყანესდაჩიტის ფრთიდან სამარესსანამ არ მიწყალობებ,ვაჟბატონო-ცხოვრებავ,სად წავიდე ასე,ვის დარაბას მივადგედავის ციხე-დარბაზებს,რაც ოცნებით ამიგია,ასჯერ ანგრევ დღეში,მაინცშენს ტკივილებს არ ვცვლისხვების სამოთხეში.მაინც ყველაფერს ვპირდებიმზეს, მთებს უკან ჩამავალს,ჯერ რამდენი სიყვარული,ჩხუბიც მელის,კაბარეც,მაგრამ მაინცვთქვათ და.მაინც,ვაჟბატონო-ცხოვრებავ,შენ რაღას დამაბარებ.