პოეზია · ლირიკა
აბაშიძე სოსო
ჰა, მიიწურა ეს ტირისკონიმწუხარ ალაფით,მწუთხე ბღავილით,ძმად წოდებულმადაჰკარგა გონიდა შუბლს დამადოსისხლის ყვავილი.მასაც ჰგონია მიწას გამოხრავსდაყოფილს ყალბი მოკეთისწნელით,მე კი, მე ვიცი საქართველო ხარ,მან რომ არ იცის, ეს არისძნელი.