პოეზია · ლირიკა
ვეფერები
ვეფერებინაფეხურებს,წინაპართა სიბრძნის ხნულებს.ვეფერებიჩემი ერისწარსულის და აწმყოს წყლულებს.ვეფერები!ვეფერები!წინაპართა წმინდა სულებს,საქართველოს გმირულ წარსულს,ბაზალეთით დაჭრილ გულებს.ვეფერებიძვალთშესალაგს,სალოცავს და ტაძრის კედლებს,ჩემს სამშობლოს კლდეს და ღელეს,გმირთა სისხლით მორწყულ ველებს.ვეფერებიოშკს და ხახულს,ალავედრს და სვეტიცხოველს,საკუთარს და გასხვისებულს,ქართულ მიწის მტკაველს ყოველსვეფერები!რასაც ჰქვიაქართული და აზრიანიდა სამშობლოს რითაც არის,ცად აწვდილი და მზიანი.