პოეზია · ლირიკა
სისლი ჩვენი ჰყიოდეს
ნისლის სამოსს მოვისხამ დამტერი დამემალება,ბნელი ღამე თავისთავად,თვითონ დამეკარგება.ფიქრს და ტკივილს რომ ავუხსნიბორკილებს და არტახებს,გაიბრწყინებს საქართველო,დარდი მისი მადარდებს.უფლის ძალით დავიბრუნებთის რაც მტრებმა წაგვართვეს.საინგილო,სოჭი, ტაო....საზღვრებს გარეთ არ დაგვრჩეს.სიმღერა და ცეკვა ჩვენიდედამიწას იპყრობდეს.ქართულ ჯიშის სადიდებლად,სისხლი ჩვენი ჰყიოდეს.საუკუნე ოცდაერთისაქართველოს სწყალობდესდა ქართველი სამშობლოს დაქართულ ენას არ თმობდეს.ენა,რწმენა და მამულისათნოებას მოითხოვს.წინაპართა სიბრძნე ,გენიდა სიდინჯე მოვიხმოთ.