პოეზია · ლირიკა
ვარ მონუსხული (მთარგმნელი: კობა ჭუმბურიძე)
ვარ მონუსხული, ჩემს ირგვლივ როცაგუგუნებს ტყე და გრუხუნებს ზეცა,სულგანაბული ავცქერ ცის სფეროსზაფრით შევყურებ ელვათა ტოტებს,ოკეანე კი აბლანდავს კბოდესშენს შესამოსელს, მოვერცხლისფეროს.
განწმენდილი და გარინდებული,ზეგარდმო ძალით გულანთებული,ამჟამად აქ კი არ ვიდგე თითქოს,არამედ იმ დროს, ოდეს ცხადსმიღმაჩურჩულით მამცნობს ანგელოსის ხმაკაცთაგან ჯერარგაგონილ სიტყვას.
ავენთები და ალად ვლიფლიფებ,ავეგზნები და თითქოს ვლივლივებ,ამ ძალისხმევით ქანცმილეული,და ვგრძნობ საცაა გამომეზრდებადა გაიშლება ძალუმი ფრთები,რომ აღიტაცოს ჩემი სხეული.
Я потрясен, когда кругомГудят леса, грохочет громИ в блеск огней гляжу я снизу,Когда, испугом обуян,На скалы мечет океанТвою серебряную ризу.
Но просветленный и немой,Овеян властью неземнойСтою не в этот миг тяжелый,А в час, когда, как бы во сне,Твой светлый ангел шепчет мнеНеизреченные глаголы.
Я загораюсь и горю,Я порываюсь и парюВ томленьях крайнего усильяИ верю сердцем, что растутИ тотчас в небо унесутМеня раскинутые крылья.