პოეზია · ლირიკა
რაც ჩვენს ცხოვრებას ავსებდა აზრით (მთარგმნელი: კობა ჭუმბურიძე)
რაც ჩვენს ცხოვრებას ავსებდა აზრითდა გვეგულვოდა სულთ საყუდარად,ზამთარჟამს იგიც დაცხრა და დაზრასამარადისო მოსავს სუდარა.
არც ბრძოლის ჟინი, არცა იმედი ,მხოლოდ ხანდისხან, მონანატრები,ვით სიქადულნი გარდასულ დღეთა,აზვავდებიან ძველი დარდები
Всё, что волшебно так манило,Из-за чего весь век жилось,Со днями зимними остылоИ непробудно улеглось.
Нет ни надежд, ни сил для битвы -Лишь, посреди ничтожных смут,Как гордость дум, как храм молитвы,Страданья в прошлом восстают.