პოეზია · ლირიკა
ქროდა ნოტია (მთარგმნელი: კობა ჭუმბურიძე)
ქროდა ნოტია, რტო და კორდებიხვატს მისტიროდა, სულ ახლახანდელს,ეჭირხლებოდათ თოთო კოკრებიგულგასაშლელად შეღერილ ვარდებს.პირქუშ ბაღს, ჩრდილთა ამარა შთენილს,აღარც ახსოვდა გნიასი ჭრელი,ოდენ ბულბულებს, ხრიწინა სტვენით,შემოეკრიბათ ბარტყები ტრელი.გასრულდა ჟამნი ტრფიალისანიაღარ ძგერს გული უწინდელ გზნებით,მაგრამ, უეცრად, ერთი მგოსანიასტვინდა ისე თავდავიწყებით,რომ მღერა მისი, გულამოსკვნილისიმებს შეეხო ჩემი სულისასდა მე ეს ჰანგი, უკანასკნელი,მირჩევნის ჰანგებს გაზაფხულისას.
Дул север. Плакала трава
Дул север. Плакала траваИ ветви о недавнем зное,И роз, проснувшихся едва,Сжималось сердце молодое.Стоял угрюм тенистый сад,Забыв о пеньи голосистом;Лишь соловьихи робких чадХрипливым подзывали свистом.Прошла пора влюбленных грез,Зачем еще томиться тщетно?Но вдруг один любовник розЗапел так ярко, беззаветно.Прощай, соловушко! – И яГотов на миг воскреснуть тоже,И песнь последняя твояВсех вешних песен мне дороже.