პოეზია · ლირიკა
ყვინჩილა
ნოდარ დუმბაძე 1928–1984
საქათმის კარებს რომ არ გიღებ,ამისთვის მემდური, ყვინჩილა?რა გიყო, რა ჩემი ბრალია,მეზობლის მამალმა გიჩივლა.მოვარდა დეზების წკარუნით,- ამ ყმაწვილს არავინპატრონობთ?არადა, ყივილზე ეტყობა,ყივანახველა აქვს, ბატონო.გამოვა, შეჯდება სარზე დაგაჰკივის საზიზღარ არიებს,უფროსებს არ ვჩივი, ბატონო,ყივანას გადასდებს ვარიებს.ახლავე მომშორდეს აქედანდა თავის ეზოში ირბინოს,არადა, მიყარეთ კაკალი,როდესაც დავაგლეჯ ბიბილოს.მაშ რაღად მემდური, როდესაცმეზობლის მამალმა გიჩივლა;სულ მალე, სულ მალე მორჩებიდა ისევ გაგიშვებ, ყვინჩილა.